پس انگشتر را به من بده تا در مقام تو بنشينم و تو بسوى خدا رفته مشغول توبه و استغفار باش . و اين اشاره دربارهء آصف از طرف حضرت سليمان عليه السّلام بود ، آصف به سليمان عليه السّلام گفت : نظير خود شما در ميان رعيت و اهل خانه‌هاى تو گردش ميكنم تا تو مراجعت نمائى . پس حضرت سليمان آن انگشتر را به آصف داد و چون آصف آن انگشتر را در انگشت خود جا داد ثابت ماند ( و از انگشت آصف بيرون نيامد ) پس آصف در ملك سليمان عليه السّلام قائم مقام شد و نظير حضرت سليمان مشغول سرپرستى شد و خدا هم آصف را شبيه به سليمان كرد و غير از حرم حضرت سليمان كسى آن حضرت را مفقود نكرد . بعد از آن حضرت سليمان بسوى مقام خود مراجعت كرد ، همين‌كه آصف آن حضرت را ديد بلند شد و از مكان آن بزرگوار دور شد تا اينكه حضرت سليمان در مقام خود جاى گزين گرديد و چون انگشتر را گرفت و به انگشت خود كرد از انگشتش بيرون نيامد . آصف جريان اعمالى كه در مدّت غيبت آن حضرت انجام داده بود بعرض رسانيد . بعد از آن حضرت سليمان دعا كرد و با خداى خود مشغول مناجات شده گفت : پروردگارا من ميترسم كه بنى اسرائيل از اين عمل من مطلع شوند و منزلت من پيش آنان ناقص شود پس تو به من سلطنتى مرحمت كن كه بعد از من سزاوار كسى نباشد زيرا كه تو بخشنده ميباشى . پس خدا در سلطنت او عطاء بيشترى فرمود و باد را براى آن حضرت مسخر كرد و هر جا كه آن بزرگوار باد را امر ميكرد بطور آهستگى بجريان مىافتاد . آنگاه در همان حال خداى سبحان به حضرت سليمان وحى كرد كه اين عطا و بخشش ما بود پس تو هم عطا كن يا بدون حساب